مهتاب الف

[b]ناراحت شدن از یک حقیقت بهتر از تسکین یافتن با یک دروغ است.[/b]

بابا گفت: «خوبه.» اما نگاهش حیران بود. [b] «خب هرچی ملا یادت داده ول کن، فقط یک گناه وجود دارد والسلام. آن هم دزدی ست. هر گناه دیگری هم نوعی دزدی است. می فهمی چی می گویم؟»[/b] مایوسانه آرزو کردم و گفتم کاش می فهمیدم و گفتم «نه بابا جون» نمی‌خواستم دوباره ناامیدش کنم. بابا با بی حوصلگی آهی کشید. با این کار دوباره دلم را سوزاند، چون او اصلاً آدم بی حوصله ای نبود. یادم آمد که تا هوا تاریک نمی شد، هیچ وقت به خانه نمی آمد، همیشه خدا تنهایی شام می خوردم. وقتی می آمد خانه، از علی می پرسیدم بابا کجا بوده، هر چند خودم خوب می دانستم که سر ساختمان بوده، سرکشی به این، نظارت به آن. مگر این کارها حال و حوصله نمی خواست؟ از تمام آن بچه هایی که داشت برایشان پرورشگاه می ساخت متنفر بودم؛ گاهی وقت ها آرزو می کردم کاش همه ی آن ها با پدر و مادرهایشان مرده بودند. بابا گفت: [b]«اگر مردی را بکشی، یک زندگی را می دزدی. حق زنش را از داشتن شوهر می دزدی، حق بچه هایش را از داشتن پدر می دزدی. وقتی دروغ می گویی، حق کسی را از دانستن حقیقت می دزدی. وقتی تقلب می کنی، حق را از انصاف می دزدی، می فهمی؟»[/b]

[quote='دوقلوها']سلام نسخه تایپش اومده تو وبلاگمون بیاید دانلود کنید[/quote] سلام دوست عزیز وبلاگتون باز نمیشه. بهتون پیام هم نمیشه داد

[b]فقط یک لبخند بود، نه بیشتر. این کار همه چیز را روبه راه نمیکرد. هیچ چیز را رو به راه نمیکرد. فقط یک لبخند، چیزی به این حقیری. برگی در جنگل که پس از رمیدن پرنده ای می جنبد. اما من به استقبالش رفتم، با آغوش باز. چون بهار که از راه می رسد، برف ها را ذره ذره آب میکند، و شاید بتوانم شاهد نخستین دانه های برف باشم.[/b][i][/i]

بریده هایی از کتاب: [b] مشکل آنهایی که به هرچه می گویند عقیده دارند همین است؛ فکر میکنند همه همین جورند ! ....................... دیگر از کنج خیابان پیچیده بود و چکمه های لاستیکیش برف را می کوبید. ایستاد و رو برگرداند دستها را دور دهان کفچه کرد. داد زد:"جانم هزار بار فدایت...":((:(( ....................... غلبه کردن بر تاریخ آسان نیست، همین طور مذهب. در نهایت من پشتون بودم و او هزاره. من سنی بودم و او شیعه و هیچ چیز نمی توانست این موضوع را تغییر دهد، هیچ چیز ![/b]